Historia parafii

O nas » Historia parafii » Historia parafii

Pierwszymi pracownikami skierowanymi do kościoła przez ówczesnego prowincjała Włodzimierza Michalskiego byli: ks. Antoni Jankowiski i brat Tadeusz Ossowicki. Przybyli oni do Malborka 25 kwietnia 1957 r. Po otrzymaniu kluczy i przejęciu świątyni jego nowi właściciele, przy wydatnej pomocy wiernych, przystąpili do usunięcia skutków wojny i odnowienia zasypanych wapnem ołtarzy. 26 lipca 1957 r. przybyli do Malborka XX. Henryk Hermanowski i Dominik Pankiewicz, którzy zamieszkali przy ul. Mickiewicza 70 i przystąpili do pracy w kościele i miejscowych szkołach. Ksiądz Henryk Hermanowski uczył religii w Szkole Powszechnej Nr 7 i zajął się zorganizowaniem w kościele kółka ministrantów. Ksiądz Dominik Pankiewicz został zatrudniony w charakterze prefekta w Szkole Powszechnej Nr 2 i w Zasadniczej Szkole Zawodowej, a na miejscu zajął się organizacją asysty kościelnej. Dzięki wysiłkowi XX. Orionisttów i pomocy wiernych przeprowadzono w krótkim czasie wodę do zakrystii i przed samymi świętami Bożego Narodzenia uruchomiono centralne ogrzewanie. Ważną sprawa dla normalnego funkcjonowania kościoła było wyposażenie go w niezbędne paramenty i untensylia. Dużej pomocy w tym trudnym okresie udzielił ks. prałat Stanisław Kobyłecki i ks. Józef Walczak, którzy wypożyczyli naczynia sakralne, szaty liturgiczne i kielich oraz ks. Prymas Stefan Wyszyński, który w roku 1958 przesłał jako dar ornaty, kapy wszystkich kolorów i kielich z monstrancją. Miejscowi kolejarze ufundowali krzyż procesyjny. a kobiety haftowały chorągwie, zabiegały o sprawienie nowych obrusów i przygotowały feretrony, które nóżniej dziewczęta nosiły w czasie procesji. W tym czasie na prośbę wiernych (po wyremontowaniu ołtarza bocznego) umieszczono obraz Maitki Boskiej Ostrobramskiej, wprowadzajac równocześnie nabożeństwa Maryjne. Ważnymi problemami. przed jakimi stanęli nowi gospodarze, było: przyznanie mieszkań dla księży, organizacja chóru, kościelnego, który już 8 grudnia 1958 r. wykonał swe polifoniczne pieśni religijne i odbudowa plebanii. Funkcją organisty pełnił wówczas kleryk Paweł Gąsiorkiewicz, a kościelnego kleryk Tadeusz Piotrowicz.

Duże poruszenie w mieście wywołały jasełki i klerycka orkiestra, która uświetniała nabożeństwa i zabawiała na wolnym powietrzu wiernych swoimi koncertami. Nie mniejszym przeżyciem były świecenia kapłańskie, które odbyły się 7 kwietnia 1958 r. w drugi dzień świąt wielkanocnych. Świeceń udzielał alumnom Jego Ekselencja ks. bp. Tomasz Wilczyński. Byli nimi diakon Mieczysław Matczak i klerycy: Jan Kowałko, Jan Osmałek i Leszek Wojtyś. Ważnym wydarzeniem dla wiernych nadnogackiego grodu była uroczystość nawiedzenia Matki Boskiej Częstochowskiej w wędrujacym obrazie. Odbyła się ona w dniach 17-18 sierpnia1960 r. z udziałem Jego Eminencji kardynała Stefana Wyszyńskiego i 12 biskupów. Uroczystość ta zakończyła się przemówieniem dostojnego gościa i przekazaniem obrazu ks. bp. Edmundowi Nowickiemu, ordynariuszowi gdańskiemu, który odwiózł go do Kałdowa, sasiaduijacej z Malborkiem parafii swej diecezji.

Aby rozwiązać niezmiernie trudne sprawy mieszkaniowe i uciążliwe dochodzenie do świątyni na początku lat siedemdziesiątych XX. Orioniści jeszcze raz wrócili do sprawy odbudowy plebanii. Wreszcie po uzyskaniu pozwoJenia w listopadzie 1973 r., następnego roku przystąpil do jej budowy w bezpośrednim sąsiedztwie kościoła. Wysiłki te zostały uwieńczone tym, że w dniu 17 czerwca 1976 r. w święto Bożego Ciała nowy gmach plebanii zbudowanej z cegły został wyświęcony i oddany do dyspozycji XX. Orionistów. Wybudowana ona została w dużym stopniu przez wiernych sposobem gospodarczym.